|
Wie boeken heeft is gelukkig, wie geen boeken nodig heeft is gelukkiger. Chinees spreekwoord. |
|
|
|
Sigma 6, december 2007
De gelukkige klas
Het fenomeen 1040 urennorm kende ik niet totdat de stakende scholieren dit op hun eigen – helaas wat uit de hand gelopen – wijze aan de kaak stelden. Je verplicht middagen lang moeten vervelen in een gymzaal omdat anders de school in problemen komt met de onderwijsinspectie maakt ook in mij de rebel wakker. En geloof me, meestal ben ik redelijk rustig, en zelfs met een natte vinger te lijmen als het op leren aankomt.
Zelden heb ik zoveel discussies gehoord over de kwaliteit van onderwijs als de afgelopen tijd. Moet het verwerven van kennis weer centraal komen te staan? of toch het leren te leren? Welke visie deugt en levert uiteindelijk voor de leerlingen en de maatschappij de beste resultaten? De verschillende visies botsen frontaal. Maar een ding komt glashard naar voren, veel mensen, zowel de onderwijzers, als de leerlingen als ouders zijn ongelukkig met de ontwikkelingen die in het onderwijs de laatste decennia hebben plaatsgevonden. Leraren haken massaal af door oververmoeidheid en demotivatie, scholen moeten beveiligd met detectiepoortjes en laatbloeiers zitten vast in het afvalputje van het VMBO en kunnen nog maar moeizaam doorstromen naar opleidingen die hen een betere startpositie in de maatschappij geven. En ook met de kenniseconomie wil het – dus – maar niet vlotten. Waar gaat het nou eigenlijk mis?
In het kader van mijn werk om organisaties te laten floreren ben ik geïnteresseerd in wat er nodig is om een goed leerklimaat te creëren. Zo ben ik op het spoor van veel indrukwekkend mooie en inspirerende onderwijsconcepten gekomen, zoals die van reggio emilia, waarin peuters en kleuters onder leiding van pedagogen en kunstenaars leren alle ‘talen’ die zij van nature tot hun beschikking hebben te ontwikkelen. Spelenderwijs verwerven de kinderen enorm veel (zelf)kennis, leergierigheid en maken ze ook nog prachtige dingen. Life long learning kan bijna niet beter beginnen lijkt me.
Wat een goed leerklimaat is lees je ook in ‘De gelukkige klas’, het dagboek van meester Staal, geschreven door Theo Thijssen, dat onlangs in het kader van ‘Nederland leest’ aan alle leden van openbare bibliotheken is uitgereikt. Met een klas zit het zo, schrijft Staal: ,,Je kunt een klas plagen, vleien, doen lachen, doen beven, een klas heeft een eigen ziel.” Die ziel is het resultaat van een geborgenheid en aandacht van leraar en leerlingen samen. Hij besluit zijn dagboek met: “..ik weet eigenlijk maar één ding: de jaar of wat dat ik jullie heb en dat jullie mij hebben, behoren wij enkel maar een gelukkige klas te zijn. En de rest is nonsens hoor, al zal ik dat jullie nooit zeggen.”
Afgelopen zomer was ik in Slovenië en bezocht daar de IEDC, Bled School of Management. Hun internationale leiderschapsprogramma is opgebouwd als een reis over de wereld. De jonge leiders leren reflecteren in India, worden ondergedompeld in de dynamiek van de nieuwe economieën in Azië, om vervolgens de wetten van de ‘oude economie’ in Amerika te doorgronden. Hun opleiding voert hen tenslotte naar Bosnië waar ze religieuze en politieke leiders ontmoeten die met de studenten praten over hun taak om na de verschrikkelijke burgeroorlog de sociale cohesie in het land weer te herstellen. Excellent leiderschap is meer dan plannen, beheersen en saneren. Het gaat ook om het verzorgen van de ziel. In Slovenië hebben ze dat al begrepen. Misschien een goed idee als het Ministerie van Onderwijs wat topambtenaren naar Bled stuurt.
Wil je reageren? Ik lees graag je reactie.
© Marjan Hoogendijk, december 2007
Verder lezen Artikel ‘Een goed leerklimaat, zo bereik je dat’ Artikel ‘Hoe bewerkstellig je passie’ Aanbod Initieer je eigen leertraject om een inspirerend leerklimaat te creeeren, of schrijf je in voor een leertraject met open inschrijving Aanbod ‘Workshop ‘Hart voor kwaliteit’
|
|
Minder Bureaucratie - Meer Kwaliteit. |