|
Wie altijd maar vooruit wil, verliest de weg terug. Stef Bos |
|
|
|
Serendipiteit; Verslag van het 50ste EOQ-congres in Antwerpen, mei 2006 ‘Exploring new roads to transformation.’
Serendipiteit is het doen van een belangrijke ontdekking, terwijl je naar iets anders op zoek bent. Peniciline en de bekende post-it geeltjes zijn bijvoorbeeld op deze manier uitgevonden. Pek van Andel, een Nederlandse onderzoeker die al jarenlang bezig is om voorbeelden van serendipiteit te onderzoeken, omschrijft het zelf als het zoeken naar een speld in een hooiberg, en eruit rollen met een boerenmeid. Hij was degene die in de bijzondere ambiance van een rijkelijk door Rubens versierde, barokke kerk te Antwerpen 28 mei jl het 50ste EOQ-congres opende. En daarmee de toon zette voor het congres ‘Exploring new roads for transformation’. Nu eens niet een standaard congres met lezingen en workshops in een congrescentrum, maar een 8-tal leerroutes in en om Antwerpen waarin de deelnemers actief betrokken zijn om belangwekkende leerervaringen en ontdekkingen te doen, en deze te delen en uit te wisselen met collega’s uit wel 44 verschillende landen. Een belangrijk punt in het betoog van Van Andel was: ontdekken kan niet op commando. Maar je kan wel de goede voorwaarden creëren. Hij moedigde ons aan om open, alert en onderzoekend te zijn. En dat we op die manier de beste kans hebben om belangrijke vondsten te doen. Iedere route belichtte een ander aspect van organisaties in verandering. De deelnemers gingen letterlijk met elkaar op reis en bezochten steden, kastelen, slagvelden, fabrieken, instellingen en families of voerden met elkaar in twee dagen een project uit zoals het met elkaar maken van vuurwerk, het voorbereiden en ondernemen van een zeiltocht op zee, of het bereiden van een maaltijd onder leiding van een topkok. De gezamenlijke ervaring bood stof tot reflectie en verdieping van theoretische concepten. In hoeverre dit geleid heeft tot nieuwe vondsten en ontdekkingen? Een van de deelnemers die deelnam namens een normeninstelling vertelde op de laatste dag dat zijn belangrijkste leerervaring niet bestond uit informatie over de nieuwste generatie kwaliteitsnormen, of verbeterde auditingtechnieken, maar het feit dat hij een van de ‘zottekes van Geel’ (verstandelijk gehandicapten die liefdevol zijn opgenomen door gezinnen in het Belgische Geel) thuis had bezocht en dat deze hem de hand had geschud als of hij familie was. Dit had hem zo geraakt dat hij iedereen die het horen wil in Japan hier over wil vertellen, en zo een impuls aan de vernieuwing in de zorg voor verstandelijk gehandicapten wil geven. © Marjan Hoogendijk, 2006
Wilt u weten wat kwaliteit.com doet om organisaties resultaat– en kwaliteitsgerichter te maken? Kijk op mijn aanpak of het dienstenoverzicht. |
|
Minder Bureaucratie - Meer Kwaliteit. |